Αφηρημάδα
Απόψε που ξεντύθηκα πριν πάω για ύπνο ανακάλυψα οτι το πρωι, καθώς υπνωτισμένη (εντελώς ζόμπι) ντυνόμουν για να πάω στη δουλειά, φόρεσα δυο σουτιέν το ένα πάνω στο άλλο. Ακόμη και αν παραβλέψω το γεγονός καθαυτό, δεν μπορώ να παραβλέψω το οτι ΟΛΗ μέρα δεν το κατάλαβα...
Χειρότερο περιστατικό αφηρημάδας δε θυμάμαι να είχα ποτε στη ζωή μου...
...εντάξει ίσως μόνο τη φορά που είχα κρεμασμένο το μπουφάν στην τσάντα μου και τριγυρνούσα σ'όλη τη σχολή φωνάζοντας "που είναι το μπουφάν μου, δε βρίσκω το μπουφάν μου" και όλοι με κοιτούσαν φοβισμένοι και ακίνητοι.... εντάξει ίσως και μια φορά που ήμουν στον κινηματογράφο βλέποντας το ice age 2 και εντελώς απορροφημένη και ενθουσιασμένη με την ταινία απάντησα σε ένα τύπο που καθόταν πίσω μου όταν ρώτησε κάτι στο φίλο του.... αλλά και οι φορές που αγοράζω κάτι και φεύγω χωρίς τη σακούλα απο το μαγαζί δεν είναι και λίγες...
ω Θεέ μου θα γίνω και μανα μια μέρα, εκείνο το άτυχο παιδί, σε παρακαλώ μη με αφήσεις να το ξεχάσω πουθενα ή να μου φύγει και να το συνειδητοποιήσω μετά απο τρεις μέρες...
42 σχολιασμοί:
χιχιχιχιχι να εισαι καλα μικρη..εισαι η μονη που μου εφτιαξες τη μερα σημερα..και το βραδυ μου..
οσο για την αφηρημαδα τι να πω???join the club..δυο σουτιεν δεν εχω βαλει ειναι η αληθεια αλλα ενα που θυμαμαι ειναι που ειχα αφησει το αμαξι χωρις χειροφρενο..εφυγα πηγα στη δουλεια μου,γυρισα και οταν ξαναμπηκα και το διαπιστωσα λεω..αφου δεν αρχισε να τσουλαει να παρει και καμια γιαγια μαζι,ή δεν εγινε καμια καραμπολα απο αμαξι χωρις τον οδηγο του παλι καλα!!
φιλι!!και καληνυχτα..
Mηπως εισαι μονιμως..ερωτευμενη; ;)
Ειναι κι αυτο ενας λογος για..
αφηρημαδα,ετσι δε λενε; ;PP
Πολλα φιλια και ..προσεχε!! ;)
χεχεχε
όταν μαζέψεις ακόμα λίγα,
δω στα να τα κάνεις σενάριο σε ταινία μικρου μικους!
: )
(έπρεπε να έβλεπα το σκηνικό με το μπουφάν!!)
χα χα χα!!! ΔΥΟ σουτιέν;;;
Καλά από αφηρημάδα άλλο τίποτα , Ζέκια μου! Μια ζωή αφηρημένη , μια ζωή ψάχνω πράγματα που κάπου τέλοσπάντων τα έχω βάλει και συνήθως είναι κάτω από τη μύτη μου.
Τουλάχιστον το μπουφάν εσύ το είχες μαζί σου , εγώ είχα φύγει αμέριμνη για ταξίδι χωρίς αυτό, νομίζοντας όμως ότι το είχα πάρει μαζί μου!!
Η αδερφή μου έχει τύχει να αφήσει την τσάντα της σε κατάστημα ρούχων και το καταλάβαμε μόνο όταν ο ιδιοκτήτης του καταστήματος με πήρε τηλέφωνο από το κινητό της και τότε ήταν που αναρωτηθήκαμε που στο καλό είναι το κινητό της? και κατ'επέκταση η τσάντα της μέσα στην οποία βρισκόταν το κινητό.
Ντιπ κουλές!
Μα καλά τα δύο σουτιέν δεν σε ενοχλούσαν???
Χαχα! Θεά!
Χαχαχα αυτά είναι τα ωραία. Το πιο πρόσφατο δικό μου: βγαίνω απ το μπάνιο και δε θυμάμαι αν λούστηκα, οπότε ξαναμπαίνω! Επίσης άλλο ένα καλό: φεύγω απ το φούρνο με το ψωμί παραμάσχαλα, κοιτάω τα άδεια χέρια μου και λέω ωχ! πού ναι το ψωμί? μπαίνω και ρωτάω τη φουρνάρισσα αν ξέχασα το ψωμι..ρόμπα! :Ρ
Και καλά εσύ. Η παρατηρητικότητα αυτών στη δουλειά σου αγγίζει την παρατηρητικότητα λιμενεργάτη σε έκθεση μπιζού... 4 τιράντες, ίσως διαφορετικού χρώματος, μπούστο στο θεό με θώρακα αρχαίου Έλληνα πολεμιστή... ε, αυτά είναι θέματα που τα προσέχεις...
Να του βάζεις κολάρο του παιδιού με το όνομα και τη διεύθυνσή σου. :)))
χαχαχαχαχαχα
αφηρημάδες μου'χουν τύχει πολλές αλλά να βάλω 2 σουτιέν ποτέ των ποτών! και να μην το καταλάβεις κι όλη μέρα? θα'ταν πολύ άνετα δεν μπορεί. τι μάρκα ήταν; :)
εμένα το πιο άσχετο που μου'χει συμβεί είναι να φορώ τα γιαλιά του ήλιου μέσα στο σπίτι, να τα ψάχνω.. και να αναρωτιέμαι τι έπαθε η λάμπα στο δωμάτιο και δε φέγγει καλά :)))
φιλάκια ζέκια μου και μην ανησυχείς το παιδί δε θα το ξεχάσεις ποτέ δεν είναι αντικείμενο!!!
αχαχχαχαχα ε ποτε !!!! με τοση μαντελα δεν εσκασες??
αχαχαχχαχ
χαχαχα
Μωρέ και δε σε έσφιγγαν και τα δύο μαζί να σου κόβουν την ανάσα;
Μην ανησυχείς δεν είσαι κλινική περίπτωση, σε όλους μας συμβαίνουν. Εγώ την άλλη φορά πήγα να αγοράσω μια γραβάτα, την αγόρασα, επέστρεψα στο σπίτι χωρίς αυτή και 3 χρόνια μετά ακόμα αναρωτιέμαι που την (ξ)έχασα!
Καλή σου μέρα :)
Εξαιρετική η εικόνα του ιστολογίου σου!!
Γέλασα τόσο με την ανάρτηση σου όσο & με τα σχόλια!!
Αμάν αφηρημάδα κοπελιάαααααααα!!
Μου έχει τύχει και μένα ένα ανάλογο περιστατικό που δε το έχω ξεχάσει μέχρι σήμερα!!
Λοιπόν, εκεί που ήμουν στο λεωφορείο και πήγαινα σπίτι αντιλαμβάνομαι πως δεν έχω μαζί μου το τσαντάκι μου -μπανάνα- στον ώμο μου!!
Πήγα & μια επίσκεψη τριγύρω αλλά τίποτε αυτό!!
"Που το άφησα πάλι;"
Η απάντηση δόθηκε 1 ώρα μετά όταν μ'ενημέρωσε ο αδερφός μου πως το είχα αφήσει στο λεωφορείο & τον πήρε ο οδηγός!!
Τελικά, το πήρα στα χέρια μου & ησύχασα!!
Τα σέβη μου & Καλώς σε βρήκα!!
Πέρασμα μου για να μάθω νεα σου και να ευχηθώ καλή εβδομάδα για όλους μας.
χε χε!!εισαι φοβερη!!!το παιδι αποκλειεται ομως να το ξεχασεις γιατι θα κλαιει:)
Το γεγονός του εσωρούχου ομολογώ πως δεν μπορώ να το παραβλέψω!!! :))))
Ούτε το αγόρι σου το κατάλαβε?????
Είναι συνηθισμένο πάντως να ψάχνεις για τον στυλό ...και να τον κρατάς!
Για να γελάσουμε λοιπόν, στα 21 μου, την εποχή των μεγάλων προβληματισμών: "να βάλω σκουλαρίκι ή όχι", έβαλα στο αυτί μου για πλάκα ένα κουμπωτό με ένα μεγάλο πετράδι της θείας μου (πάρα πολύ κιτς). Έλα που το ξέχασα, μπήκα στο λεωφορείο και μέχρι να καταλάβω ότι όλοι δεν με χάζευαν για την ομορφιά μου αλλά για την απαθή "προκλητικότητά" και άνεση, πέρασε κανά μισάωρο και όταν το κατάλαβα ...κατέβηκα στην επόμενη στάση!
alma libre, χαίρομαι πάντα να φτιάχνω τη διάθεση του κόσμου με τις γκάφες μου! Ευτυχώς και στη δική μου περίπτωση όπως και στη δική σου, δεν υπήρξαν συνέπειες, διαφορετικά πιστεύω οτι θα είχα στιγματιστεί for a lifetime ως η τρελή του χωριού!!
Elva, δεν νομίζω πως ο έρωτας είναι η αιτία, είμαι αφηρημένη και ονειροπόλα απο γεννησημιού μου εγώ!
the BluElephant, ναι το σκηνικο με το μπουφάν ήταν εκπληκτικό, στην παρέα μου ακόμη το θυμούνται μετα απο τόσα χρόνια.. ελπίζω πως δε θα το θυμούνται και άλλοι!!
crispy, η εκπληκτική εφεύρεση του post-it ήρθε για να σώσει όλους εμάς τους ξεχασιάρηδες και τους αφηρημένους. Αλλά και πάλι, τι να σου κάνει πια ένα χαρτάκι, πόσα χαρτάκια να γεμίσεις τον κόσμο, αφού το μυαλό σου αιωρείται στο σύμπαν; Που να γεράσουμε κιόλας...
Γλύκα, η αλήθεια είναι πως ένιωσα κάποια ενόχληση κατα τη διάρκεια της ημέρας αλλά όπως καταλαβαίνεις δεν έδωσα σημασία, γιατί φυσικά είχα πολύ πιο σοβαρά ζητήματα να απασχολούν το φτωχό μικρό μυαλό μου:)
kalo paidi alla, βλέπω τα καταφέρνεις μια χαρά κι εσύ σ'αυτό το σπορ! Αυτό με το μπάνιο πιστεύω πως στέκεται πολύ δυνατα πλάι στην δική μου πρόσφατη εμπειρία!! Κάποιες φορές είμαι τόσο αφηρημένη όταν περπατάω στο δρόμο και τόσο αποροφημένη στη σκέψη μου, που όταν συνέρχομαι δεν καταλαβαίνω πως βρέθηκα στο σημείο που βρέθηκα, κενό μνήμης... μήπως πρέπει να πάω σε γιατρό;;
Mεγαλη η αφηρημαδα σου βρε φιλαρακι :)
Τωρα ή το κλισε της ερωτευμενης θα σου πω ( που ειναι κι ευχη μου ) ή
θα΄χες πλακωθει το βραδυ με τα ξυδια και τα΄βλεπες ολα στο ξημερωμα διπλα...για φαντασου να τα΄βλεπες τριπλα...κατι σαν Παμελα Αντερσον θα εισουν δηλαδη...:))
Καλα να περνας με ή χωρις αφηρημαδες
Ludovik
ΠΡΟΒΑΤΟ, ε εντάξει η αλήθεια είναι πως τα συγκεκριμένα κομάτια δεν ήταν απο αυτά με την ενίσχυση και τα σχετικά σφουγγάρια, οπότε και δεν πιάνουν μάτι πάνω απο τα ρούχα!
Lilith, χαχαχχαχαααα πραγματικά έτσι πρέπει να γίνει. Πάντως εμένα κατα τα 60 μου χρόνια θα μου φορεσουν κολάρο και ταυτότητα, στάνταρ έτσι όπως πάω!!
DaisyCrazy, "τι μάρκα ήταν;" χαχαχχαααα!! καλα αυτό με τα γυαλιά το παθαίνουμε όλοι... εε νομίζω δηλαδή... εμένα μου έχει συμβεί αρκετες φορές.. γι'αυτό :S !!
Skoulikι, ναι ρε συ, δηλαδή έλεος! Ασφυξία πως δεν έπαθα πάλι καλά. Άντε την επόμενη φορά θα τα καταφέρω και με δυο κορσέδες!
Fri, χεχε άργησες λίγο αλλά το θυμήθηκες τελικά:) Ιστορίες βγαλμένες απο τη ζωή! Φιλια:)
Vangel Greko. καλωσόρισες και ελπίζω να μην σχηματίσεις λάθος άποψη για μένα απο τη στιγμή που το πρώτο ποστ που διάβασες εδω μέσα, ήταν αυτο το συγκεκριμένο. Κατα τα άλλα είμαι πολυ σοβαρός άνθρωπος εγώ!
JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS, ναι ελπίζω και γω πως δε θα το ξεχάσω γιατί θα με κυνηγάνε πολλοί
Radio Marconi, χαχαχχααα καλός είσαι και συ ρε marconi! Τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση δεν το καταλαβε κανείς αλλά εσύ έδωσες παράσταση:)
Επιτέλους ένας άνθρωπος που με καταλαβαίνει!
Έχω δεκάδες αντίτοιχα περιστατικά να σου πω...
Το φχαριστήθηκα όσο δε φαντάζεσαι!
Πέρσι γύρισα σπίτι από το γραφείο με το μετρό ώσπου συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει το αυτοκίνητο στο γραφείο! (είχα κατ' εξαίρεση πάρει το αυτ/το στο γραφείο)
Για τα κλειδιά που ξεχνάω συχνά πίσω από την πόρτα, β΄΄εβαια, ουδείς λόγος.
aaxxaxaxaxaxa
με εκανες και γελασα!
Μα καλα, δε σε πίεζαν 2 σουτιέν?
αχαχαχαχαχαχα
ολοι ξεχναμε λιγο πολυ...
εμενα κυριως με πιανει οταν ασχολουμαι με κατι αλλο. Για παραδειγμα τον τελευταιο καιρο, εδωσα ολη την ενεργεια μου στη διπλωματικη και ξεχνουσα τα πάντα.
ειχα μεχρι και post-it πάνω στο γραφείο για να θυμάμαι να τρώω!!!
Εισαι το πρωτο email στην ιστορια του account μου,για πλακα εβαλα αναποδο rerange.Ειχες σχολιασει το πρωτο comment στο πρωτο μου blog με ονομα "τιποτα" (αρκετα ευφανταστο) μια δημοσιευση για τον ασιμο!
Το 2007! Απλα περασα να πω γεια,μπραβο που δεν σταματησες το blogging!
Alterkin ειχα τοτε για blogspot name
Loling! It happens to the best of us! Και βγάζεις και ωραίο post-άκι από κάτι τέτοια!
Greetings!
Άντε με το καλό να βάλεις και 2 ζευγάρια παπούτσια
Στην αφηρημάδα νομίζω είμαι πρωταθλητής! Μπορώ να ξεχάσω το πιο σημαντικό πράγμα αμέσως μόλις μου το πεις και μετά να σου κάνω μανούρα γιατί δεν μου το είπες!
κουραγιο !!
ευχομαι καλες γιορτες και καλη δυναμη
φιλακια :)
ΠΕΡΑΣΜΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΩ ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.
ΣΑΣ ΔΙΝΩ ΜΟΝΟ ΔΥΟ ΕΥΧΕΣ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΧΡΟΝΟ
ΠΑΝΠΛΟΥΤΟΙ ΝΑ ΣΤΕ ΣΤΗ ΧΑΡΑ
ΚΑΙ ΠΑΜΦΤΩΧΟΙ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ.
Χαχαχαχα! Ααα ρε Zekia, γαμάτη είσαι και με το παραπάνω! Όταν φόραγες τα δύο σουτιέν, φαντάζομαι θα σε είχαν πάρει μυρωδιά όλα τα αρσενικά της περιοχής!
Βέβαια, υπάρχουν και χειρότερα! Είχε πάρτυ ένα παιδί από το σχολείο.. Θα πήγαινε λοιπόν όλη η τάξη... Μαζί και ένας φίλος μου... Λέει λοιπόν στον πατέρα του ότι φεύγει, πάει σε πάρτυ, και πράγματι έφυγε. Προφανώς! Ο πατέρας λοιπόν μετά από πολλή ώρα "ξυπνάει" επιτέλους και ανακαλύπτει πως το παιδί του δεν είναι σπίτι! Παίρνει την καημένη τη γυναίκα του τηλέφωνο (η οποία εκείνη την ώρα χειρουργούσε κάποιον) και την ρωτάει που είναι το παιδί κτλ κτλ, παραλίγο να πάρει και τηλέφωνο το πολίς (εδώ που τα λέμε μπορεί και να το έκανε και να μας το κρύβει), μέχρι που τον παίρνει ο πατέρας μου τηλέφωνο και του λέει πως θα τον γυρίσουμε εμείς στο σπίτι από το πάρτυ... Και αυτός απαντάει: "Ποιο πάρτυ;"
Έτσι, λοιπόν, για να μαθαίνεις από τους έμπειρους (από αυτόν, όχι από εμένα!)
Κοίτα, συνήθως δε γράφω τόσο, αλλά μου έλειψες εσύ, μου έλειψε ο υπολογιστής, μου έλειψαν τα πάντα όλα εδώ πέρα και είμαι ασυγκράτητη! Καλή χρονιά, πολλά φιλιά και τα ξαναλέμε!
Ουφ! Τελείωσα!
καλή χρονιά Ζέκια :-)
καλή χρονιά και μη χάνεσαι εντελώς κοριτσάκι ;)
φιλάκια
kalimera! Apisteuto peristatiko to 1o! Kalo mina!
ΑΦΗΝΩ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΟ -ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΗΝΑ ΜΑΡΤΗ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ.ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!!!
ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΧΑΘΕΙ;;
μου αρεσει που συνεχιζεις να αφηνεις την αναρτηση με τα 2 σουτιεν αχαχχαχα
Skouliki είναι ιστορικής σημασίας ανάρτηση γι'αυτό :))))
μας έλειψε η ζέκια αλλά μάλλον έχει καλύτερες ασχολίες!
ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΧΑΘΕΙ;;;;;ΟΛΑ ΚΑΛΑ;;
ΑΦΗΝΩ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.
τι έγινε... έγινες μαμά τελικά και το ξέχασες παντελώς ότι υπάρχει αυτό το blogy?
:P
έκλεισε ένα χρόνο χωρίς ανάρτηση το μπλογκάκι αλλά εγώ ακόμα περιμένω :)
φιλάκια!!
Και ποσοι ακομα περιμενουμε dear daisy...
Zekia πραγματικα χρειαζομαστε την οπτικη σου για να μπει λιγος φρεσκος αερας σε αυτη την τρυπα που λεγεται μυαλο και αυτο το πηγαδι που λεγεται καρδια...
Οχι πως εγω ειμαι καλυτερος φυσικα!!
Kwn/nos
Και Καλα Χριστουγεννα σε ολους φυσικα!!
Δημοσίευση σχολίου